ਜਲੰਧਰ: ਪਿਛਲੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਆਸਟੇ੍ਰਲੀਆ ’ਚ ਵੀ ਸਤਿਕਾਰ ਵਧ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਉਥੋਂ ਦੀਆ ਪਹਿਲੀਆਂ 10 ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ’ਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਜਾ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਸੀਨੀਅਰ ਪੱਤਰਕਾਰ ਤੇ ਆਸਟੇ੍ਰਲੀਆਈ ਐੱਨਆਰਆਈ ਤਜਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਸਹਿਗਲ ਨੇ ‘ਪੰਜਾਬੀ ਜਾਗਰਣ’ ’ਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਦਿਆ ਕੀਤਾ।
ਤਜਿੰਦਰ ਸਹਿਗਲ ਪੰਜਾਬ ’ਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਖ਼ਬਾਰਾਂ ’ਚ ਪੱਤਰਕਾਰੀ ਕਰਦੇ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ‘ਜਾਗਰਣ’ ਨਾਲ ਵੀ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਜੁੜੇ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹੀਂ ਦਿਨੀਂ ਉਹ ਭਾਰਤ ਆਏ ਹੋਏ ਹਨ ਅਤੇ ਅੱਜ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ’ਤੇ ਇੱਥੇ ਪਧਾਰੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਆਸਟੇ੍ਰਲੀਆ ’ਚ ਦੂਜੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਜਾ ਕੇ ਵਸੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਰੱਖਣ ਲਈ ਉਥੋਂ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਮਾਂ ਬੋਲੀ ਨੂੰ ਵਾਧੂ ਵਿਸ਼ੇ ਵਜੋਂ ਮਾਨਤਾ ਦਿੱਤੀ ਹੋਈ ਹੈ ਅਤੇ ਸਬੰਧਤ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਬੋਲੀ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਰੱਖ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਵਾਧੂ ਵਿਸ਼ੇ ਵਜੋਂ ਮਾਂ ਬੋਲੀ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਰਵਾਉਣ ਲਈ ਸਕੂਲਾਂ ’ਚ ਹਫ਼ਤੇ ਦਾ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਇਕ ਦਿਨ ’ਚ ਹੀ ਪੂਰੇ ਹਫ਼ਤੇ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਰਵਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਆਏ ਲੋਕ ਆਸਟੇ੍ਰਲੀਆ ’ਚ ਰਹਿ ਕੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਮਾਤ-ਭਾਸ਼ਾ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਰਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਆਸਟੇ੍ਰਲੀਆ ਤੇ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਪੱਤਰਕਾਰੀ ਵਿਚਲੇ ਫ਼ਰਕ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ ’ਤੇ ਤਜਿੰਦਰ ਸਹਿਗਲ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਾਡੇ ਦੇਸ਼ ਤੇ ਸੂਬੇ ’ਚ ਪੱਤਰਕਾਰੀ ’ਚ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਜਾਣਕਾਰੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਮਾਮਲੇ ’ਚ ਐੱਫਆਈਆਰ ਦਰਜ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਦੇ ਆਧਾਰ ’ਤੇ ਖ਼ਬਰ ਬਣਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਪਰ ਆਸਟੇ੍ਰਲੀਆ ’ਚ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਉਥੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਮਾਮਲੇ ਬਾਰੇ ਖ਼ਬਰ ਪੁਲਿਸ ਵੱਲੋਂ ਜਾਰੀ ਕੀਤੇ ਗਏ ਬਿਆਨ ਦੇ ਆਧਾਰ ’ਤੇ ਹੀ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਬਿਨਾਂ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ। ਉਂਝ ਸਿਆਸੀ ਖ਼ਬਰਾਂ ਭਾਰਤ ਵਾਂਗ ਹੀ ਸਿਆਸੀ ਲੋਕਾਂ ਕੋਲੋਂ ਲੈ ਕੇ ਹੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕਾਫ਼ੀ ਸਾਲਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਸਟੇ੍ਰਲੀਆ ’ਚ ਸਟੱਡੀ ਵੀਜ਼ੇ ’ਤੇ ਗਏ ਕੌਮਾਂਤਰੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨਾਲ ਵਾਪਰੇ ਨਸਲੀ ਹਮਲਿਆਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੌਜੂਦਾ ਸਮੇਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੇ ਰੁਝਾਨ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ ’ਤੇ ਤਜਿੰਦਰ ਸਹਿਗਲ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਕੌਮਾਂਤਰੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਹਰ ਸਾਲ ਸਟੱਡੀ ਵੀਜ਼ੇ ’ਤੇ ਆ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਘੱਟ ਇਸ ਲਈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਉਥੇ ਸਿਟੀਜ਼ਨਸ਼ਿਪ ਮਿਲਣ ’ਚ ਵੱਧ ਸਮਾਂ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਕੈਨੇਡਾ ਜਿੱਥੇ 5 ਸਾਲਾਂ ਅੰਦਰ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਪੱਕੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹੈ, ਉਥੇ ਹੀ ਆਸਟੇ੍ਰਲੀਆ ’ਚ ਪੱਕੇ ਹੋਣ ਲਈ 10 ਸਾਲ ਤਕ ਵੀ ਲੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਐੱਨਆਰਆਈਜ਼ ਦੀ ਅਗਲੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੇ ਪੰਜਾਬ ਨਾਲੋਂ ਦੂਰ ਹੋਣ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ ’ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਕੋਈ ਵੀ ਵਿਅਕਤੀ ਚਾਹੇ ਦੇਸ਼ ਜਾਂ ਵਿਦੇਸ਼ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਬਿਹਤਰ ਭਵਿੱਖ ਦੀ ਤਲਾਸ਼ ’ਚ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਦਾ ਭਵਿੱਖ ਵਧੀਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸਮਝਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਛੱਡ ਕੇ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ’ਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਆਪਣੇ ਪਿਛੋਕੜ ਨਾਲ ਮੋਹ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿੰਡ ਜਾਂ ਸ਼ਹਿਰ ’ਚ ਆਉਂਦੇ ਵੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਅਗਲੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਆ ਜਾਂਦੀਆ ਹਨ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹੌਲ਼ੀ-ਹੌਲ਼ੀ ਸੰਪਰਕ ਟੁੱਟਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਐੱਨਆਰਆਈਜ਼ ਵੱਲੋਂ ਪੰਜਾਬ ’ਚ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ ’ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਕੋਈ ਵੀ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਕਾਰੋਬਾਰ ਵਧਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਫ਼ਾਇਦਾ ਸੋਚ ਕੇ ਹੀ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਆਸਟੇ੍ਰਲੀਆ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਐੱਨਆਰਆਈਜ਼ ਅਜਿਹੇ ਹਨ ਜੋ ਢੁੱਕਵਾਂ ਮੌਕਾ ਮਿਲਣ ’ਤੇ ਪੰਜਾਬ ’ਚ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।
