ਜਲੰਧਰ : ਦੇਸ਼ ਭਗਤੀ ਦਾ ਜਨੂੰਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਜੀਣ ਮਰਨ ਦੀਆਂ ਕਸਮਾਂ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਪੰਜ ਦੋਸਤਾਂ ਦੀ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸੜਕ ਹਾਦਸੇ ‘ਚ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਕਾਰ ‘ਚ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਚਾਰ ਦੋਸਤ ਜੋ ਭਾਰਗੋ ਕੈਂਪ ‘ਚ ਗਲੀ ਦੇ ਪਾਰ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ‘ਚੋਂ ਇਕ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਕਾਲਾ ਸੰਘਿਆ ‘ਚ ਬਣੇ ਨਵੇਂ ਘਰ ‘ਚ ਆ ਗਿਆ ਸੀ ਤੇ ਪੰਜਵਾਂ ਦੋਸਤ, ਜੋ ਮਿਸ਼ਨ ਕੰਪਾਊਂਡ ‘ਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਕਰੀਬੀ ਦੋਸਤ ਸਨ। ਪੰਜਾਂ ਨੇ ਬਚਪਨ ‘ਚ ਦੋਸਤੀ ਕੀਤੀ ਸੀ ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਰਹਿਣ ਦੀ ਕਸਮ ਖਾਧੀ ਸੀ, ਇਕੱਠੇ ਵੱਡੇ ਹੋਏ, ਦੁਨੀਆ ‘ਚ ਕੁਝ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਸਨ ਤੇ ਕਿਸਮਤ ਦਾ ਅਜਿਹਾ ਪਾੜਾ ਸੀ ਕਿ ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਮੌਤ ਵੀ ਇਕੱਠੀ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। ਇੰਨਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਇਹ ਪੰਜੇ ਦੋਸਤ ਆਰਐੱਸਐੱਸ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਦੇ ਬੀਜਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ‘ਚ ਨਵੀਆਂ ਬੁਲੰਦੀਆਂ ਛੂਹਣ ਦਾ ਚਾਹਵਾਨ ਰਿਸ਼ਵ ਮਿਨਹਾਸ, ਅੰਕਿਤ ਕੁਮਾਰ ਸਾਫਟਵੇਅਰ ਇੰਜੀਨੀਅਰ ਬਣ ਕੇ ਅਸਮਾਨ ਦੀਆਂ ਉਚਾਈਆਂ ਨੂੰ ਛੂਹਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਇੰਦਰਜੀਤ ਭਗਤ ਨੇ ਮਾਡਿਲੰਗ ਤੋਂ ਫਿਲਮਾਂ ਵੱਲ ਜਾਣ ਦਾ ਸੁਪਨਾ ਦੇਖਿਆ, ਰਾਜੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਕਰਨ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਕੀਤੀ। ਮੈਡੀਕਲ ਲਾਈਨ ‘ਚ ਅਭੀ ਕੁਕਿੰਗ ਕੋਰਸ ਕਰਕੇ ਵੱਡਾ ਸ਼ੈੱਫ ਬਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਸੁਪਨੇ ਅਧੂਰੇ ਰਹਿ ਗਏ ਤੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਚੂਰ-ਚੂਰ ਹੋ ਗਏ। ਸ਼ਨਿਚਰਵਾਰ ਨੂੰ ਦੇਰ ਸ਼ਾਮ ਤੱਕ ਕਿਸੇ ਵੀ ਮਿ੍ਤਕ ਦੀ ਲਾਸ਼ ਘਰ ਨਹੀਂ ਆਈ ਸੀ ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਅਜੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਉਣ ਦਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਲਾਸ਼ਾਂ ਦੀ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਪਤਾ ਲੱਗ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਹੁਣ ਕੋਈ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ। ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਰੋ ਰਹੇ ਸਨ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਾਕੀ ਦੋਸਤ, ਜਿਨ੍ਰਣ ‘ਚੋਂ ਇਕ-ਦੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਵੀ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਰੋ ਰਹੇ ਸਨ।
ਦਸੂਹਾ ਨੇੜੇ ਮੁੱਖ ਮਾਰਗ ‘ਤੇ ਹੋਇਆ ਹਾਦਸਾ
ਸ਼ੁੱਕਰਵਾਰ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਹੁਸ਼ਿਆਰਪੁਰ ਦੇ ਦਸੂਹਾ ਨੇੜੇ ਮੁੱਖ ਮਾਰਗ ‘ਤੇ ਤੇਜ਼ ਰਫਤਾਰ ਟਰੱਕ ਦੇ ਡਰਾਈਵਰ ਨੇ ਕੰਟਰੋਲ ਗੁਆ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਪਿੱਛੇ ਤੋਂ ਆ ਰਹੀ ਇਕ ਕਾਰ ਨੂੰ ਟੱਕਰ ਮਾਰ ਦਿੱਤੀ। ਕਾਰ ਬੁਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਲਟ ਗਈ ਤੇ ਧਮਾਕੇ ਨਾਲ ਅੱਗ ਦੀ ਲਪੇਟ ‘ਚ ਆ ਗਈ ਤੇ ਕਾਰ ‘ਚ ਸਵਾਰ ਜਲੰਧਰ ਦੇ ਪੰਜ ਦੋਸਤ ਸੜ ਕੇ ਮਰ ਗਏ। ਚਾਰ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਦੀ ਮੌਕੇ ‘ਤੇ ਹੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਜਦਕਿ ਪੰਜਵੇਂ ਦੋਸਤ ਦੀ ਇਲਾਜ ਦੌਰਾਨ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਮਿ੍ਤਕਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਅਭੀ, ਰਾਜੂ, ਇੰਦਰਜੀਤ ਕੁੰਡਲ ਵਾਸੀ ਭਾਰਗੋ ਕੈਂਪ, ਅੰਕਿਤ ਵਾਸੀ ਘਾਹ ਮੰਡੀ ਤੇ ਰਿਸ਼ਭ ਮਿਨਹਾਸ ਵਾਸੀ ਜੇਲ੍ਹ ਰੋਡ ਵਜੋਂ ਹੋਈ ਹੈ। ਪੰਜ ਦੋਸਤਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣਦਿਆਂ ਹੀ ਹਰ ਕਿਸੇ ਦੇ ਘਰ ਸੋਗ ਦੀ ਲਹਿਰ ਦੌੜ ਗਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿਲਾਸਾ ਦੇਣ ਆਏ ਲੋਕ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੀ ਹਾਲਤ ਦੇਖ ਕੇ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਏ ਤੇ ਦੁੱਖ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਟਾਈਲਾਂ ਲਾਉਣ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ ਮ੍ਰਿਤਕ ਰਾਜੂ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਬੜੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾ ਬਣਾਇਆ ਸੀ ਕਾਬਿਲ
25 ਸਾਲਾ ਰਾਜੂ ਦਾ ਘਰ ਭਾਰਗੋ ਕੈਂਪ ‘ਚ ਸੀ ਤੇ ਉਹ ਮੂਲ ਰੂਪ ‘ਚ ਬਿਹਾਰ ਦੇ ਲਖੀ ਸਰਾਏ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਸੀ ਪਰ ਉਸ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ 30-35 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਜਲੰਧਰ ‘ਚ ਰਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਰਾਜੂ ਦਾ ਜਨਮ ਵੀ ਜਲੰਧਰ ‘ਚ ਹੀ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਲਾਕੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਰਾਜੂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਕਾਫੀ ਮਿਹਨਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰਾਜੂ ਨੂੰ ਇਸ ਕਾਬਲ ਬਣਾਇਆ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੁਣ ਰਾਜੂ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਦਿਨ ਦਿਖਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਕਾਰਨ ਰਾਜੂ ਦਿਲਕੁਸ਼ਾ ਮਾਰਕੀਟ ‘ਚ ਕੈਮਿਸਟ ਦੀ ਦੁਕਾਨ ‘ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ ਪਰ ਆਪਣਾ ਦਵਾਈਆਂ ਦਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਰਾਜੂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਮਨੋਜ ਟਾਈਲਾਂ ਲਾਉਣ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਘਰ ਹੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ।
ਮਾਡਲਿੰਗ ਕਰਦਾ ਸੀ ਇੰਦਰਜੀਤ
ਇੰਦਰਜੀਤ ਦਾ ਘਰ ਰਾਜੂ ਦੇ ਘਰ ਨੇੜੇ ਸੀ। ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਇੰਦਰਜੀਤ ਬਹੁਤ ਕਾਬਲ ਸੀ ਤੇ ਮਾਡਿਲੰਗ ਵੀ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਸੁਪਨਾ ਮੁੰਬਈ ਜਾ ਕੇ ਵੱਡਾ ਮਾਡਲ ਬਣਨ ਦਾ ਸੀ।
ਅਭੀ ਦੀ ਮਾਂ ਤੇ ਭੈਣ ਦਾ ਰੋ-ਰੋ ਕੇ ਬੁਰਾ ਹਾਲ
ਨੇੜੇ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ 22 ਸਾਲਾ ਅਭੀ ਦੇ ਘਰ ਸੋਗ ਦੀ ਲਹਿਰ ਦੌੜ ਗਈ। ਅਭੀ ਦੀ ਮਾਂ ਤੇ ਭੈਣ ਰੋ-ਰੋ ਕੇ ਅਭੀ ਨੂੰ ਲੱਭ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਅਭੀ ਨੇ ਹੋਟਲ ਮੈਨੇਜਮੈਂਟ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਸੀ ਤੇ ਖਾਣਾ ਬਣਾਉਣ ‘ਚ ਚੰਗਾ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਸੁਪਨਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਵੱਡਾ ਹੋ ਕੇ ਇਕ ਮਹਾਨ ਸ਼ੈੱਫ ਬਣੇ। ਇਲਾਕੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹ ਇਕ ਹੋਟਲ ‘ਚ ਸਹਾਇਕ ਸ਼ੈੱਫ ਵੀ ਸੀ। ਅਭੀ ਦੇ ਪਿਤਾ ਆਟੋ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਅਭੀ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਦਾ ਖਰਚਾ ਚੁੱਕਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਕਿ ਅਭੀ ਦੀ ਭੈਣ ਕਾਲਜ ‘ਚ ਪੜ੍ਹ ਰਹੀ ਹੈ।
ਮਾਪਿਆਂ ਦਾ ਇਕਲੌਤਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ ਰਿਸ਼ਭ
ਰਿਸ਼ਭ ਮਿਸ਼ਨ ਕੰਪਾਊਂਡ ‘ਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਲਾਸ਼ ਲੈਣ ਗਏ ਹੋਏ ਸਨ। ਰਿਸ਼ਭ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰਾਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਇਕਲੌਤਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ ਤੇ ਇਕ ਬੀਜ ਕੰਪਨੀ ‘ਚ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਜਲਦੀ ਹੀ ਆਪਣਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਖੋਲ੍ਹਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਪਰ ਹਨੀ ਦੇ ਮਨ ‘ਚ ਕੁਝ ਹੋਰ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਦੋਸਤ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਬਾਹਰ ਖੜੇ੍ਹ ਸਨ। ਜੋ ਰਿਸ਼ਭ ਦੀਆਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਰੋ ਰਹੇ ਸਨ। ਪਹਿਲੀ ਮੰਜ਼ਲ ‘ਤੇ ਰਿਸ਼ਭ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਰਿਸ਼ਵ ਦੀ ਮਾਂ ਨੇ ਰੋਂਦੀ ਹੋਈ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਕਹਿ ਰਹੀ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਣ ਤੋਂ ਮਨ੍ਹਾ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ।
ਅੰਕਿਤ ਦੇ ਪਿਤਾ ਵੀ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ ਟਾਈਲਾਂ, ਅੰਕਿਤ ਨੂੰ ਕਰਵਾਈ ਸੀ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ
ਪੰਜਵਾਂ ਦੋਸਤ ਅੰਕਿਤ ਜੋ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਰਾਜੂ, ਅਭੀ ਤੇ ਇੰਦਰਜੀਤ ਨਾਲ ਭਾਰਗੋ ਕੈਂਪ ‘ਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ ਪਰ ਹੁਣ ਉਸ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਕਾਲਾ ਸੰਘਿਨੇੜੇ ਮਕਾਨ ਲੈ ਲਿਆ ਸੀ, ਉੱਥੇ ਰਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਅੰਕਿਤ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਮਾਂ ਰਜਨੀ ਨੂੰ ਦਿਲਾਸਾ ਦੇ ਰਹੇ ਸਨ ਪਰ ਉਹ ਖੁਦ ਰੋ ਰਹੇ ਸਨ। ਮਾਂ ਬੱਚੇ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ। ਅੰਕਿਤ ਦੇ ਪਿਤਾ ਮੁਰਾਰੀ ਟਾਈਲਾਂ ਲਗਾਉਣ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਅੰਕਿਤ ਨੂੰ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਕਰਵਾਈ। ਅੰਕਿਤ ਪਿਛਲੇ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ‘ਚ ਆਪਣੇ ਮਾਮੇ ਨਾਲ ਰਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਦੇ ਉੱਜਵਲ ਭਵਿੱਖ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਰਹੇ ਸਨ ਪਰ ਸਮੇਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਹੋਰ ਹੀ ਦਿਖਾਇਆ।
